1717 Relatie met mijn moeder

Vanaf heel jong heb ik de gedachte: ik moet er voor mijn moeder zijn, zeker als mijn vader er niet meer is. Nu woon ik inderdaad bij mijn moeder en mensen vullen dat vaak in met: ‘je moeder zal wel hulp nodig hebben’. Maar dat is nu helemaal niet zo.
Pauline: Wat raakt je hierin?

Ik vind het zo pijnlijk dat ik niet bij mijn gevoel kan komen naar mijn moeder.
Pauline: Is dat zo? Of heb je niet het gevoel dat je wilt hebben?

Tja….
Ik heb het gevoel dat ik niet aan haar mag komen; ik mag niets negatiefs over haar vinden.
Pauline: Je weet dus dat je met bepaalde conclusies over je moeder rondloopt.
Om te beginnen woon je nu bij je moeder om een andere reden dan je ooit had gedacht. Dan word je je bewust dat de relatie niet vanzelfsprekend zo open en liefdevol is als jij je wenst. Vervolgens zie je dat jij met verschillende conclusies en meningen over je moeder rondloopt.

Ja, klopt. Ik ervaar heel veel afhankelijkheid.
Pauline: Er spelen allerlei patronen en dat weet je nu. Dan is nu enkel nog de vraag: ga ik aan de slag om dit te openen in mezelf?
De relatie met de mensen vroeg in je leven, bepalen jouw blik naar mensen in het algemeen. Die kijk bepaalt hier en nu of je hart zich opent of sluit in bepaalde omstandigheden.
We besteden in trainingen veel aandacht aan hoe je je tot je ouders verhoudt, opdat jouw hart niet gesloten blijft naar de rest van de wereld. Je hebt immers maar één hart. Mogelijk gebeurt er daarmee ook iets in de relatie met je moeder; het belangrijkste is hoe jij in de wereld wilt staan.
Wil je deze uitdaging aannemen?

Ja, ik stap erin.
Pauline: Wow. Hoe is het nu?

Ik ben er ingestapt en dat voelt krachtig.
Dank je wel!

Pauline Botden
Venwoude Sangha

 

 

Wekelijks de dagOpening in je mailbox? Meld je hier aan:

Deel deze dagOpening!

Terug naar alle blog's

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *