1714 Verbonden weten

Mijn zoon is sinds een jaar uit huis. Hij en zijn vriendin kwamen in het begin best vaak thuis en hebben aangegeven dat ze dat wat minder gaan doen; dat snap ik. Ik vind het misschien ook wel prima en ik ben bang dat ik de verbinding met hem verlies omdat ik voel dat die verbinding er niet altijd is.
Pauline: Als je nu aan hem denkt, waar leeft hij nu?

Ik denk dat ik moet zeggen in mijn hart…
Pauline: Dat denk je? Ik zie ook een geraaktheid?

Ja, hij zit hier, in mijn hart.
Pauline: Oké. Daarnaast ben je zijn moeder. Kan hij ooit uit je hart verdwijnen?

Nee, dat denk ik niet, maar dat voelt soms wel zo.
Pauline: Nu, in dit moment, hij is niet hier, hij leeft in je hart. Wat weet jij over zijn verblijf in jouw hart?

Hij gaat er nooit uit, ook al voel ik niet altijd dat hij er zit.
Pauline: Nu heb je een hoger weten dat hij in je hart leeft. Ook al voel je dat niet ieder moment, je weet nu dat dit wel zo is. En omdat je moeder bent zal ook de zorg naar hem, of het hem wel goed gaat, ook nooit uit jouw systeem verdwijnen.

Nee, dat klopt, dat is er ook altijd. Alleen, omdat het al een hele tijd goed met hem gaat, voel ik dat niet altijd.
Pauline: Je beseft het niet elk moment, omdat je de verbinding met je zoon direct hebt gekoppeld met of je het voelt. Nu heb je er echter een weten over, bewustzijn over, dat hij in je hart leeft en je ook altijd zorg zult hebben naar hem, of je het voelt of niet. Je mag er elke vorm aan geven, de vorm hoeft je verbinding met hem echter niet te bewijzen.

Ik hoef er niks voor te doen?
Pauline: Nee, en hij ook niet. Wat ervaar je nu?

Rust en vertrouwen omdat ik het weet.
Dank je wel!

Pauline Botden
Venwoude Sangha

 

 

Wekelijks de dagOpening in je mailbox? Meld je hier aan:

Deel deze dagOpening!

Terug naar alle blog's

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *